lunes, marzo 03, 2008

CARTA A RAJOY




Querido Mariano:

¿Quién me tienta a las nueve treinta? ¿Por qué me rondas? ¿Por qué me buscas si nuestro amor es imposible? ¿Pero es que no ves que mi niña ya ha nacido en España y ya tiene una familia de padres unidos por el amor y no por jueces o curas? ¡Ya tiene una vivienda con su hipoteca de serie! Los padres de mi niña ya tienen trabajo y se ganan la vida dignamente, suspirando, como todos, por esos meses en los que la paga es doble. ¿Recuerdas, Mariano? "Eso es lo mínimo que debemos pedir para todos: una familia, una vivienda y unos padres con trabajo", me susurraste al oído cuando nadie nos veía. Entonces, ¿por qué le voy a decir que sí a quien ofrece lo que ya tengo? A menos, claro, que me subas el suedo del trabajo que ya tengo, me condones la hipoteca de la vivienda en la que ya vivo y me pongas siete ayudas de cámara, dos masajistas y un minibar en la familia que ya hemos fundado. Así, igual podríamos empezar a hablar. Seré yo, y no el presidente del Gobierno, el que procure que mi niña reciba una educación, que será pública, por supuesto, tan buena como la mejor; y será ella misma la que se paseará por todo el mundo sin complejos, porque no me cabe la menor duda y porque, para eso, Mariano, y no te lo tomes a mal, no me haces ninguna falta. ¡No conoces a mi niña, Mariano! Y que sabrá idiomas es incuestionable, porque eso lo garantizamos su madre y yo, la Escuela Oficial de Idiomas y, si hace falta, el 902 20 21 22. Y el gallego será uno de esos idiomas, amigo Mariano, que es un idioma que tú olvidaste en León, pero idioma y declaración de principios, todo a un tiempo. Y mi hija tendrá el título profesional que se cotice en todo el mundo que a ella le dé la gana, "estetisién" o astronauta, labradora o física nuclear. ¿Heraldo de la libertad? ¡Ay! Ya no sé si tanto, con eso tampoco me pones. Te pones tan tontorrón, Mariano... ¿De la tolerancia y de los derechos humanos? La duda ofende, Mariano, ya me gustaría que las niñas mayores de tu partido ya fueran heraldos de esos. Mi hija habrá crecido en libertad si gobierna un Gobierno -perdona, Mariano, me gusta redundar- que no la desampare por ser lesbiana, musulmana o protestante, y las garantías de tus ofertas en ese sentido son más que dudosas, porque vosotros tenéis una concepción de la familia del siglo XVIII, de la Casa de 1906. Y claro que no tendrá miedo a las ideas de los demás, porque la educación se fabrica en casa, Mariano, tú tienes hijos y lo sabes. ¿O acaso la política te mantiene demasiado apartado de tus obligaciones como padre? Y de que habrá aprendido a respetar a todos los que respetan la Ley puedes estar seguro, que tengo muchas horas de periodismo de tribunales y sé cómo se las gastan en los juzgados. No me preocupa que mi hija sienta un "hondo orgullo" por ser española, y si quiere ser francesa o canadiense será su elección. Así que, Mariano, y no te molestes ¿Por qué tendría que votarte? ¿Es que no ves que "prefiero un buen polvo a un rapapolvo y un bombero a un bombardero, crecer a sentar cabeza, prefiero la carne al metal; y las ventanas a las ventanillas? ¿No ves que prefiero el lunar de tu cara a la pinacoteca nacional y la revolucióna las pesadillas, y el tiempo al oro, la vida al sueño, el perro al collar, las nueces al ruido, y al sabio por conocer que a los locos conocidos? ¿Que prefiero querer a poder, palpar, a pisar; ganar a perder, besar a reir, bailar a desfilar, y disfrutar a medir"? [gracias, Joan Manel Serrat, por prestarme tus palabras] ¿No ves, Mariano, que nuestro amor es imposible? ¿Por qué me buscas? Yo votaré el 9 de marzo, Mariano, y te juro que lo haré con todas mis fuerzas. Abraza a tu niña, Mariano, que a la mía ya la abrazo yo.

www.rabudo.com
(un blog sin desperdicio)

Y un regalito...





NO VOICE


Mudiña
:(

GALIZA PRACTICA!


Como se xoga?... Ai, que carallo! Dalle como pau a billarda no chao

Mafia Gallega

miércoles, febrero 20, 2008

¡MALDITA ASTENIA PRIMAVERAL!

¡Non ne posso piú! es decir, ¡Estou que non me lambo!

martes, febrero 12, 2008

lunes, febrero 11, 2008

TE ECHO DE MENOS



Echo de menos
La cama revuelta
Eses zumo de naranjas
Y las revistas abierta

En el espejo
Yo encuentro tu mirada
No hay besos en la ducha
Ni pelos, ni nada

Entre nosotros
Un muro de metacrilato
No nos deja olernos
Ni manosearnos

Y por las noches
Todo es cambio de posturas
Encuentro telarañas
Por las costuras

... lo mismo te echo de menos, lo
mismo,
que antes te echaba de más...

Si tú no te das cuenta de lo que vale
El mundo es una tontería
Si vas dejando que se escape
Lo que más quería

Echo de menos
El crujir de tus tostadas
Sentir por el pasillo
Tu gato que araña

En mi camisa
Llevo tu aroma preso
Y el rojo de tus labios
Por el cuello

Entre nosotros ...

KIKO VENENO

MIMOSAS

Mágicas
Irrepetibles
Majestuosas
Olorosas
Sensuales
Alegres
y siempre...
Sorprendentes

ya están aquí... pronto, pero tan espectaculares como siempre

jueves, febrero 07, 2008

FIN DE EVALUACIÓN

Alá vai unha avaliación!

miércoles, febrero 06, 2008

4 MESES y VACACIONES AGAIN


Segunda etapa del curso y allá vamos, ya falta menos...

martes, febrero 05, 2008

jueves, enero 31, 2008

domingo, enero 27, 2008

miércoles, enero 23, 2008

1+1= 2

Gracias por compartirlos conmigo

jueves, enero 17, 2008

O CADELO VAISE DE RUTA

http://www.myspace.com/moondogsbluesparty

_______Xira Lunática 2008______
12 ene 2008 0:00
Sala Mogay Chantada, Lugo
25 ene 2008 22:30
4 Camiños A Rúa de Valdeorras, Ourense
26 ene 2008 22:30
Sala The Star Carral, Coruña
8 feb 2008 23:00
Micos Cariño, Coruña
14 feb 2008 20:00
Fiesta Demoscópica '08 (Sala Capitol) Santiago, Coruña
16 feb 2008 22:30
Sala Bumerang A Pobra do Caramiñal, Coruña
8 mar 2008 0:30
Manteca Jazz Vigo, Pontevedra
28 mar 2008 23:00
Fardela Vilalba, Lugo
12 abr 2008 20:30
Auditorio Hernán Naval Ribadeo
18 abr 2008 22:30
Sala Garufa Coruña, Coruña
19 abr 2008 23:00
Maus Habitos Oporto
25 abr 2008 0:00
Pub O Muiño Cervo, Lugo
2 may 2008 22:00
Sala Run Rum Ferrol, Coruña
16 may 2008 23:00
Mardi Gras Coruña
23 may 2008 22:30
Bodega Jazz As Vides Coruña, Coruña
10 oct 2008 23:30
Sala El Otro Caimán Monforte de Lemos, Lugo

domingo, enero 13, 2008

jueves, enero 03, 2008

6 MESES POR MATERNIDAD ¡YA!

UN NARCISO




I am a
Daffodil


What Flower




You have a sunny disposition and are normally one of the first to show up for the party. You don't need too much attention from the host once you get there as you are more than capable of making yourself seen and heard.

MIL VISITAS

Gracias por haber venido
a abrigarme el corazón...
Ana Belén

miércoles, enero 02, 2008

ARTISTA

Un paseo por Cecebre
Cecebre (A Coruña)

La magia de las tierras gallegas solo se percibe en manos de un artista como es el caso del fotógrafo José Meis Meaño, para muestra un botón...

¡ VAMOS A POR OTRO !


...que el 2008 sea mágico...

jueves, diciembre 20, 2007

MI PRIMER DEDAL


"Costureira sin dedal cose pouco e cose mal"

ADICTA

Lo confieso: soy "costuradicta"...

martes, diciembre 18, 2007

FRÍO

¡Corren por los pasillos de la cárcel!

domingo, diciembre 16, 2007

FELIZ NAVIDAD


Bo Nadal a todas e todos

lunes, diciembre 03, 2007

EXISTENCIA

Tú no eres accidental: la existencia te necesita. Sin ti algo hará falta en la existencia y nadie puede reemplazarlo...

Esto es lo que te da dignidad: toda la existencia te extrañará. Las estrellas, el sol, la luna, los árboles y los pájaros y la tierra, todo el universo sentirá que hay un pequeño lugar vacante que no puede ser llenado por nadie excepto por ti.

Esto te da un tremendo gozo, la plenitud de que estás relacionado con la existencia y que la existencia te cuida. Una vez que estás limpio y claro, puedes ver el tremendo amor que desciende sobre ti desde todas las dimensiones.

Osho Tarot Zen

jueves, noviembre 29, 2007

DOS AÑOS DE FOEMINAS


Lo que no se nombra NO EXISTE

HE FUNDADO PUEBLOS EN TU DULZURA...



FÁBRICA DEL AMOR

Y construí tu rostro.
Con adivinaciones del amor, construía tu rostro
en los lejanos patios de la infancia.
Albañil con vergüenza,
yo me oculté del mundo para tallar tu imagen,
para darte la voz,
para poner dulzura en tu saliva.
Cuántas veces temblé
apenas si cubierto por la luz del verano
mientras te describía por mi sangre.
Pura mía,
estás hecha de cuántas estaciones
y tu gracia desciende como cuántos crepúsculos.
Cuántas de mis jornadas inventaron tus manos.
Qué infinito de besos contra la soledad
hunde tus pasos en el polvo.
Yo te oficié, te recité por los caminos,
escribí todos tus nombres al fondo de mi sombra,
te hice un sitio en mi lecho,
te amé, estela invisible, noche a noche.
Así fue que cantaron los silencios.
Años y años trabajé para hacerte
antes de oír un solo sonido de tu alma.

JUAN GELMAN
Premio Cervantes 2008

martes, noviembre 27, 2007

LO QUE SOMOS


"No importa lo que somos, sino lo que hacemos"

Micaela Fernández Darriba

miércoles, noviembre 21, 2007

LABREGOS e LABREGAS

(...) Eu sinto unha entrañable piedade polas vidas humildes dos nosos aldeáns. Eu non daría acougo ó meu corpo nin ó meu pensamento astra facer que as xentes das vilas se puxeran a carón dos nosos paisanos, co corazón aberto todo el ás necesidades e ós remedios que precisan. Dóeme a alma cada vez que os vexo como viven en tantos desamparos e abandono. E logo ¡mesmo parece imposible! Inda hai quen os toma como obxecto de bulra e non sabe ver neles máis que a parte que reflexa a súa incultura e maila triste vida que levan. (...)

Prólogo As Abellas de Ouro

Xosé Lesta Meis

miércoles, noviembre 14, 2007

¿CESE TEMPORAL DE LA CONVIVENCIA?


A mi me hubiera gustado verle a Elena y a Marichalar de Príncipes de Asturias. Quizás, por no serlo, ahora se separan. No tienen un objetivo en la vida y eso de cortar cintas debe ser muy cansado. ¿Los excomulgará Monseñor Rouco Varela? ¿Nos devolverán los gastos de la boda con 1.300 invitados y 22 Casa Reales? ¿Si les hacen caricaturas deberán pagar los humoristas 3.000 euros del ala? Los gastos del divorcio ¿quien los pagará? ¿Quien va a mantener a Marichalar?

Termina pues una historia de amor o interés, ¡vaya usted a saber! de esta manera: “Los Duques de Lugo han decidido un cese temporal de su convivencia”. Es una nota digna del NODO. ¡Que orfebrería lingüística para decir que una hija del rey ya no le gusta el pelma de su marido! Pero es así. Ellos no tienen hijos. Tienen príncipes.

Y los cursis de Madrid siguen arrodillándose y haciendo genuflexiones. ¡Que país Miquelarena!

martes, noviembre 13, 2007

OTOÑO


Ya llegó, dando duro

¡NO AL PRÉSTAMO DE PAGO EN BIBLIOTECAS!

POR LA LECTURA


Cuando yo era un muchacho, en la España de 1931,vivía en Aranjuez un Maestro Nacional llamado D. Justo G. Escudero Lezamit. A punto de jubilarse, acudía a la escuela incluso los sábados por la mañana aunque no tenía clases porque allí, en un despachito que le habían cedido, atendía su biblioteca circulante. Era suya porque la había creado él solo, con libros donados por amigos, instituciones y padres de alumnos. Sus "clientes" éramos jóvenes y adultos, hombres y mujeres a quienes sólo cobraba cincuenta céntimos al mes por prestar a cada cual un libro a la semana. Allí descubrí a Dickens y a Baroja, leí a Salgari y a Karl May.

Muchos años después hice una visita a un bibliotequita de un pueblo madrileño. No parecía haber sido muy frecuentada, pero se había hecho cargo recientemente una joven titulada quien había ideado crear un rincón exclusivo para los niños con un trozo de moqueta para sentarlos. Al principio las madres acogieron la idea con simpatía porque les servía de guardería. Tras recoger a sus hijos en el colegio los dejaban allí un rato mientras terminaban de hacer sus compras, pero cuando regresaban a por ellos, no era raro que los niños, intrigados por el final, pidieran quedarse un ratito más hasta terminar el cuento que estaban leyendo.

Durante la espera, las madres curioseaban, cogían algún libro, lo hojeaban y veces también ellas quedaban prendadas.

Tiempo después me enteré de que la experiencia había dado sus frutos: algunas lectoras eran mujeres que nunca habían leído antes de que una simple moqueta en manos de una joven bibliotecaria les descubriera otros mundos. Y aún más años después descubrí otro prodigio en un gran hospital de Valencia. La biblioteca de atención al paciente, con la que mitigan las largas esperas y angustias tanto de familiares como de los propios enfermos fue creada por iniciativa y voluntarismo de una empleada. Con un carrito del supermercado cargado de libros donados, paseándose por las distintas plantas, con largas peregrinaciones y luchas con la administración intentando convencer a burócratas y médicos no siempre abiertos a otras consideraciones, de que el conocimiento y el placer que proporciona la lectura puede contribuir a la curación, al cabo de los años ha logrado dotar al hospital y sus usuarios de una biblioteca con un servicio de préstamos y unas actividades que le han valido, además del prestigio y admiración de cuantos hemos pasado por ahí, un premio del gremio de libreros en reconocimiento a su labor en favor del libro.

Evoco ahora estos tres de entre los muchos ejemplos de tesón bibliotecario, al enterarme de que resurge la amenaza del préstamo de pago. Se pretende obligar a las bibliotecas a pagar 20 céntimos por cada libro prestado en concepto de canon para resarcir -eso dicen- a los autores del desgaste del préstamo. Me quedo confuso y no entiendo nada.

En la vida corriente el que paga una suma es porque:

a) obtiene algo a cambio.

b) es objeto de una sanción.

Y yo me pregunto: ¿qué obtiene una biblioteca pública, una vez pagada la adquisición del libro para prestarlo? ¿O es que debe ser multada por cumplir con su misión, que es precisamente ésa, la de prestar libros y fomentar la lectura?

Por otro lado, ¿qué se les desgasta a los autores en la operación?

¿Acaso dejaron de cobrar por el libro vendido?

¿Se les leerá menos por ser lecturas prestadas?

¿Venderán menos o les servirá de publicidad el préstamo como cuando una fábrica regala muestras de sus productos?

Pero, sobre todo: ¿Se quiere fomentar la lectura?

¿Europa prefiere autores más ricos pero menos leídos?

No entiendo a esa Europa mercantil.

Personalmente prefiero que me lean y soy yo quien se siente deudor con la labor bibliotecaria en la difusión de mi obra.

Sépanlo quienes, sin preguntarme, pretenden defender mis intereses de autor cargándose a las bibliotecas. He firmado en contra de esa medida en diferentes ocasiones y me uno nuevamente a la campaña.

¡NO AL PRÉSTAMO DE PAGO EN BIBLIOTECAS!


José Luis Sampedro

miércoles, noviembre 07, 2007

CENSURA ¿TAMÉN EN GALICIA?


Após a reacçom na rede e na comunicaçom social suscitada polo fecho do nosso site e comprovando o crescente agromar de diferentes e infundadas versons sobre o acontecido, alimentadas mesmo polas declaraçons da própria demandante em diferentes meios, vimos de decidir emitir um segundo comunicado para clarejar vários aspectos de nossa decisom. Concretamente sobre o processo encetado polo advogado de Dona Yolanda Castaño Pereira contra a nossa publicaçom, no que segundo ela própria, só se colocaram em causa apenas os comentários do site e nom o desenho gráfico de “Teu Quoque Yolanda?”. Com tal motivo, vemos-nos na obriga de publicar a carta remetida via mail polo seu advogado, Dom Pablo Carvajal de la Torre, para demonstrar a ausência de veracidade nas suas declaraçons mediáticas.

Depois de traduzir a carta ao galego e compreender o seu conteúdo, solicitamos um tempo de reflexom para consultar com a nossa advogada, e depois de ser rejeitada tanto a nossa oferta de retirar os comentários e manter o desenho gráfico como o nosso desejo de resolver o assunto entre as pessoas e nom mediante advogados, fomos requeridos por Dom Pablo Carvajal através da nossa advogada a despublicar tudo antes da próxima segunda-feira 22 de Outubro. Por umha parte doeu-nos nesta situaçom que entre criadores e criadoras galegas, se tenha que recorrer a advogados e ameaças judiciais para arranjar um problema do que nem sequer tínhamos constáncia. E por outra que se ponha em questom a sinceridade dumha decisom que foi dura de tomar polo que supom retirar da rede o trabalho de quatro anos. As acusaçons de vitimismo e reacçom desmedida estám fora de lugar: o fecho era a única medida possível para evitar um processo judicial que repercutiria muito negativamente sobre ambas as partes sem claudicar do nosso direito à liberdade de expressom. Queremos lembrar que o feche seria reversível se, como agora afirma a demandante, estivesse disposta a aceitar por escrito ou pessoalmente a nossa já reiterada oferta de retirar os comentários e manter o desenho gráfico. Nom é a nossa intençom prolongar por mais tempo esta absurda situaçom na que todos e todas podemos acabar por nos travar a língua e nos fazer sangue no principal órgao de expressom humana:
a boca.

alfandega@aduaneirossemfronteiras.org

anterior comunicado

StatCounter - Free Web Tracker and Counter

BOADICEA: CON UN PAR...


martes, octubre 30, 2007

LEVANTARSE... SIEMPRE

Mai no seré prou vella ni prou covarda com per no tornar a comencar de cap i de nou i amb les mans buides. (1)

María Aurelia Capmany


(1) Nunca seré tan vieja y cobarde como para no recomenzar desde el principio, de nuevo y con las manos vacías.

lunes, octubre 22, 2007

domingo, octubre 14, 2007

¡SOBREVIVO!


La vida no es sino una continua sucesión de oportunidades para sobrevivir.
Gabriel García Márquez

sábado, septiembre 22, 2007

jueves, septiembre 13, 2007

EL VIAJE AL AMOR



Fasedoira
tu capacidad de amar es de 100...

"En general, eres una persona capaz de establecer vínculos afectivos estables y sólidos, a quien no asustan los compromisos, que disfruta relacionándose con los demás, que tiene o es capaz de mantener una relación de pareja madura basada en el respeto, la comprensión, el compromiso y la pasión. Que no se arredra ante las dificultades, que cuando cae se levanta y no mira atrás.
Sabes que casi todo en la vida tiene un lado bueno, lo cual no significa, necesariamente, que la vida te sonría, pero tú sí sonríes a la vida.
Eres un individuo con curiosidad intelectual, con sentido del humor y con una autoestima bien establecida, que sabes valorarte y que, posiblemente, eres valorado, sin que ello implique estar centrado en ti mismo, al revés, eres sensible a los problemas o dificultades de los demás.
Posiblemente, seas la pareja y/o el amigo que todos desearíamos tener. "


martes, septiembre 11, 2007

APRENDERÁS...


Después de algún tiempo aprenderás la sutil diferencia entre sostener una mano y encadenar un alma, y aprenderás que amar no significa apoyarse, y que compañía no siempre significa seguridad. Comenzarás a aprender que los besos no son contratos, ni los regalos son promesas.... Comenzarás a aceptar tus derrotas con la cabeza alta y la mirada al frente, con la gracia de una mujer y no con la tristeza de un niño y aprenderás a construir hoy todos tus caminos, porque el terreno de mañana es incierto para los proyectos, y el futuro tiene la costumbre de caer en el vacío.

Después de un tiempo aprenderás que el sol quema si te expones demasiado. Aceptarás incluso que las personas buenas podrían herirte alguna vez y necesitarás perdonarlas. Aprenderás que hablar puede aliviar los dolores del alma. Descubrirás que lleva años construir confianza y apenas unos segundos destruirla y que tú también podrás hacer cosas de las que te arrepentirás el resto de la vida. Aprenderás que las nuevas amistades continúan creciendo a pesar de las distancias y que no importa qué es lo que tienes, sino a quién tienes en la vida y que los buenos amigos son la familia que nos permitimos elegir. Aprenderás que no tenemos que cambiar de amigos, si estamos dispuestos a aceptar que los amigos cambian.

Descubrirás que muchas veces tomas a la ligera a las personas que más te importan y por eso siempre debemos decir a esas personas que las amamos porque nunca estaremos seguros de cuándo será la última vez que las veamos.
Aprenderás que las circunstancias y el ambiente que nos rodea tienen influencia sobre nosotros, pero nosotros somos los únicos responsables de lo que hacemos. Comenzarás a aprender que no nos debemos comparar con los demás, salvo cuando queramos imitarlos para mejorar.

Descubrirás que se lleva mucho tiempo para llegar a ser la persona que quieres ser, y que el tiempo es corto. Aprenderás que no importa a dónde llegaste, sino a dónde te diriges. Aprenderás que si no controlas tus actos, ellos te controlarán y que ser flexible no significa ser débil o no tener personalidad, porque no importa cuan delicada y frágil sea una situación: siempre existen dos lados. Aprenderás que héroes son las personas que hicieron lo que era necesario enfrentando las consecuencias... Aprenderás que la paciencia requiere mucha práctica.

Descubrirás que algunas veces, la persona que esperas que te patee cuando te caes, tal vez sea una de las pocas que te ayuden a levantarte. Madurar tiene más que ver con lo que has aprendido de las experiencias, que con los años vividos. Aprenderás que hay mucho más de tus padres en ti de lo que supones.
Aprenderás que nunca se debe decir a un niño que sus sueños son tonterías, porque pocas cosas son tan humillantes y sería una tragedia si lo creyese,
porque le estarás quitando la esperanza. Aprenderás que cuando sientes rabia, tienes derecho a tenerla, pero eso no te da el derecho de ser cruel.

Descubrirás que sólo porque alguien no te ama de la forma que quieres, no significa que no te ame con todo lo que puede, porque hay personas que nos aman, pero que no saben como demostrarlo... No siempre es suficiente ser perdonado por alguien, algunas veces tendrás que aprender a perdonarte a ti mismo. Aprenderás que con la misma severidad con que juzgas, también serás juzgado y en algún momento condenado. Aprenderás que no importa en cuántos pedazos tu corazón se partió, el mundo no se detiene para que lo arregles.Aprenderás que es uno mismo quien debe cultivar su propio jardín y decorar su alma, en vez de esperar
que alguien le traiga flores.


Jorge Luis Borges

viernes, septiembre 07, 2007

¡SOS COUREL!


SOS COUREL. Paremos a desfeita
Festa Revolta no Courel


I estes brazos inda son aqueles
que sosteron no souto a cabeza dos soños?

Uxío Novoneyra
Poemas da doada certeza i este brillo premido entre as pálpebras