SONRÍO

O FADO

Eu so entendo o fado
pla gente amargurada à noite a solucar baixinho
que chega ao coracao num tom magoado
tao frio como as neves do caminho
que chora uma saudade ou canta ansiedade
de quem tem por amor chorado...

FADO LISBOETA
Amalia Rodríguez

A HERBA MOURA

Aproveitade, pois, o día, e tomade a lectura cunha infusión de framboesa á que debedes botar unha man de herba moura, unha herba de bagas negras que chaman tamén nalgúns lugares tomate bravo e noutros uvas de can, que calma as dores, que é canto podemos facer nesta vida, adormecer a dor, e aproveitar de ter, coma a herba moura, mala reputación para facer que as noites de lecer duren máis cós días de traballo. E deixádevos seducir polas palabras que as palabras, se están ben escolmadas e a alma na xusta sazón, son quen de prolongar o pracer como afrodisíacos e de calmar a dor coma analxésicos, que por algo afrodisíacos e analxésicos tamén son palabras.

HERBA MOURA

Teresa Moure