sábado, marzo 26, 2011

martes, marzo 08, 2011

PACIENCIA PATERNA

CARNAVAL


Con un poco de azúcar...

UN CUENTO EL 8 DE MARZO

¡ Día estupendo para leer cuentos!
Una mafalda a la gallega...
"Lila Lilaina" de la escritora e ilustradora gallega Ana Pillado...






viernes, febrero 25, 2011

SEMANA TEATRAL


Os Poemas do Río, han sido plantados esta semana

Boa medra amiguiñ@s!

:)

martes, febrero 08, 2011

HASTA LAS PELOTAS


... de los que simplifican la vida.... este no es un mundo de padres/madre e hij@s...

¡¡¡¡¡HAY MÁS VIDA MÁS ALLÁ DE LA MATERNIDAD!!!!!!


martes, enero 04, 2011

SUPERMUJERES


"Así hemos generado un mundo de esquizoides en el que se invita a las adolescentes a estudiar como leonas y vestir como panteras"

EXHAUSTED

sábado, enero 01, 2011

AÑO NUEVO 2011


feliz año 2011 sin gripes ni médicos porfaaaaa...

lunes, diciembre 20, 2010

BIBLIOBURROS



¡Bravo!

Como las Misiones Pedagógicas

domingo, noviembre 28, 2010

jueves, noviembre 25, 2010

viernes, noviembre 19, 2010

O SEGREDO DE MARCO POLO


Pero Marco ía moito máis aló da admiración, Marco amábaa e queríaa dunha maneira absoluta, con ese amor febril e desesperado dos que saben que nada van recibir da súa amada, nin unha fita do pelo coa que adornar un casco na batalla, nin unha ollada, nin, por suposto, un bico pequeno, amical e casto. Marco aámaa con ese amor dos que saben que a súa paixón nunca vai ser correspondida. Porque non pode ser correspondida. Ámaa coa loucura dos que saben que é un amor morto pola súa propia natureza de seres diferentes. Un amor finado denantes de nacer.

O segredo de Marco Polo

Francisco Castro

ADIANTE Ó TEATRO!


No río...

IMPRESIONANTE



La mejor voz en directo que he oído jamás...

RESCATADO


Sargadelos reflotado

tarde de de máis pero chegou...

POR FIN!

jueves, noviembre 18, 2010

BREO SIEMPRE ESTARÁS EN MI MEMORIA

17 de noviembre de 2010
IN MEMORIAM

1994 - 2010


Existe un pacto de confianza que jamás será quebrantado por uno de sus dos miembros, el realizado por un hombre y un perro.


Marcia Lara de Moreno

miércoles, noviembre 10, 2010

MANTENER VIVOS LOS RETOS

Dr. José Antonio Signo, experto en medicina familiar, psicosomática y antiestrés
Leer entrevista

VIDA


VIDA

Pouso os pés no chan coa seguranza de que o verán foi caendo a cada paso tras de min, camiño satisfeita por ter chegado á terra onde as cores se funden coa paleta do outono, seino de certo, porque os castiñeiros van espindo sixilosos a alma, déixana caer perseguindo as pingas de auga que antes tiraron a caldeiros os deuses, celtas, por suposto. Unha longa alfombra salpicada de redondas espiñas deslízase silandeira a beira dun río que bule presuroso, porque non quere chegar tarde a esta festa…

Saen ó camiño os boletus, os coprinus, tamén as amanitas, as vermellas… badéanme os pasos ata chegar cabo de min ó vello muiño… ó seu carón, nun souto de árbores centenarias, unha delas, cun enorme burato no peito, amósame a vida que está por chegar… sigo o río, e tamén están alí, afortunadamente en minoría, os eucaliptos… ás miñas costas, unha enorme garza desprégase como un abano de ás inmensas, e camiño, camiño, camiño e en apenas uns metros de baixada, sinto o ruxido forte, intenso, a humidade, o aire, a vida, porque a maxestuosa seimeira de Vilagocende estame a mollar a cara ó final do día… e entón pecho os ollos e respiro forte, porque nese bafo xeado, nese salto de vida, sei que navega tamén a miña.

Cristina Corral Soilán


AMAZING WOMAN


NO CAMIÑO DO RÍO

domingo, noviembre 07, 2010

EL JUEGO DEL ÁNGEL

Quizá por eso todos le tomaban por un ateo, pero él era un hombre de fe. Creía en sus amigos, en la verdad de las cosas y en algo a lo que no se atrevía a poner nombre ni cara porque decía que para eso estábamos los curas. El señor Sempere creía que todos formábamos parte de algo, y que al dejar este mundo nuestros recuerdos y nuestros anhelos no se perdían, sino que pasaban a ser los recuerdos y anhelos de quienes venían a ocupar nuestro lugar. No sabía si habíamos creado a Dios a nuestra imagen y semejanza o si él nos había creado a nosotros sin saber muy bien lo que hacía. Creía que Dios, o lo que fuese que nos había traído aquí, vivía en cada una de nuestras acciones, en cada una de nuestras palabras, y se manifestaba en todo aquello que nos hacía ser algo más que simples figuras de barro. El señor Sempere creía que Dios vivía un poco, o mucho, en los libros y por eso dedicó su vida a compartirlos, a protegerlos y a asegurarse de que sus páginas, como nuestros recuerdos y nuestros anhelos, no se perdieran jamás, porque creía, y me hizo creer a mí también, que mientras quedase una sola persona en el mundo capaz de leerlos y vivirlos, habría un pedazo de Dios o de vida.

El juego del ángel
Carlos Ruíz Zafón

jueves, noviembre 04, 2010

TESTAMENTO


A todos vós, meus fillos e fillas queridas, déixovos a encomenda de seguirdes coa viaxe que iniciaron os nosos devanceiros hai máis de mil anos, cando fixeron nacer esta andaina de palabras e de sentires e que é a nosa fala singular. Pídovos que non sexades vós quen rache a senda que entre todos conseguimos fender na pedra da historia e que fai de nós un pobo. Rógovos que non lle poñades barreiras a este camiño de soños. Se cadra, facédeo máis grande. Andade por el. De o facer, sabede que estaredes a camiñar polos vieiros da lingua igual que camiñou o voso pai e antes ca el camiñaron outros. Paseade polo sendeiro da lingua, viaxe infinita, e facede así guieiro e facho aceso entre a néboa para os que veñan detrás de vós.
Isto é o que vos demando. Na lingua de mar da miña terra.

Francisco Castro

VOLVER


Y SE FUE EL SAMAÍN


Felizmente...

viernes, octubre 29, 2010

HÉROE


D.E.P


"Ni nos domaron, ni nos doblaron ni nos van a domesticar"
Marcelino Camacho


martes, octubre 26, 2010

viernes, octubre 22, 2010

NO SOMOS VACAS



VACA MUJER By Marlysoy

Carta a "El Mundo"

Madrid, 20 de octubre de 2010

Estimado D. Pedro J Ramírez,

Mi nombre es Mª del Carmen Iglesias de la Cruz. Soy Licenciada y Doctora en Farmacia por la Universidad de Alcalá, especialista en Fisiología Humana, Postdoctoral en la University of Pennsylvania (EEUU) y Profesora de Biología Celular e Histología en la Universidad Autónoma de Madrid. En referencia al Dominical publicado por su periódico el pasado domingo 17 de octubre de 2010, permítame apuntarle lo siguiente:

1.- Es una denigración para la mujer lactante el mismo título del artículo “Madre o vaca”, además de ofensivas las imágenes que lo ilustran. Sepa usted que tanto los seres humanos como los rumiantes pertenecemos a la clase de los mamíferos (Taxonomía básica), pero no somos iguales. ¿O es que ustedes también dudan de si está viendo una vaca cuando ve a una perra amamantar, o a un delfín, o una oveja? La misma equivocación podría darse entre otros dos mamíferos: sus periodistas y las ratas, ambos mamíferos pero sin nada que ver ¿o sí?

lunes, octubre 18, 2010

domingo, octubre 17, 2010

viernes, octubre 08, 2010

UNA NADA MÁS

COMETAS EN EL CIELO


Dijo: "Tengo mucho miedo". Y yo le pregunté: "¿Por qué?" y ella respondió: "Porque soy profundamente feliz, doctor Rasul. Una felicidad así asusta." Le pregunté por qué y dijo: "Sólo te permiten ser así de feliz cuando están preparándose para llevarse algo de ti".

Cometas en el cielo
Khaled Hosseini

LIU XiABO FREE NOBEL!


Poeta, profesor de literaturra y Nobel de la Paz 2010
FREE!!

sábado, octubre 02, 2010

viernes, octubre 01, 2010

EL LIBRO DE LOS HECHIZOS


Cuando las estaciones empezaban a cambiar, Connie siempre sentía que el tiempo se escapaba de ella, como tierra que se le escurriera entre los dedos. No le gustaba esa sensación, ya que hacía que la embargara una vaga percepción de temor. El avance inexorable del tiempo acentuaba cuán pequeña era, cuán impotente.

El libro de los hechizos
Katherine Howe

BELL@S

DON QUIJOTE CAE EN LA RED

A-MOLADA

OUTONO

MIÑA CASA, MEU LAR


POR FIN BOAS NOVAS


Dimite el jefe de Sargadelos al ser rechazado uno de los ERE

Vaia, vaia...

Además la resolución de Traballo señala irregularidades como "la falta de justificación de los criterios de selección" de los contratos a extinguir y "que esta afecta mayoritariamente a mujeres y mayores de 55".
Leer máis