sábado, abril 12, 2008
martes, abril 08, 2008
miércoles, abril 02, 2008
martes, abril 01, 2008
O 1 DE ABRIL: DÍA DOS ENGANOS
a celebrar o 1 de abril facendo que algún/algunha burro/ burra vaia nde non teña que ir.
lunes, marzo 31, 2008
CONTENTA

Curiosamente en menos de 24 horas dos personas en situaciones diversas me han hablado de la felicidad...Una me ha preguntado si era feliz y la otra ha afirmado sobre mí, en mi presencia y sin cortarse un pelo :P: "Ella es así siempre, la alegría permanente"...
también...
¡Me gusta estar contenta!
Y ojalá dure muuuuuuucho tiempo
jueves, marzo 27, 2008
FELIZ DÍA DEL TEATRO
¿Buscar la protección de un hombre importante
y, como una enredadera, trepar por un árbol
y no resistir yo solo?
¡No, gracias!
¿Ser un mandril con la vil esperanza
de obtener la sonrisa de un rostro frío?
¡No, gracias!
¿Desayunar un sapo todas las mañanas?
¿Arañarme las rodillas
y doblar mi columna vertebral
para arrrastrarme haciendo contorsiones?
¡No, gracias!
¿Que mi mano izquierda
rasque la espalda de algún potentado
poara poder conseguir una moneda
mientras la mano derecha
muerde el polvo y recibe la recompensa?
¡No, gracias!
¿Usar los dones que Dios me ha dado
para quemar incienso todo el día?
¡No, gracias!
¿Luchar para insinuar mi nombre
en las columnas de la Gaceta,
intrigar, maquinar, tener miedo,
temer que no aprecien mi talento,
ser adulador, distribuir mil cumplidos?
¡No, gracias!
¡No, gracias!
¡Y otra vez no, gracias!
En cambio,
¿cantar, reir, caminar a mi modo,
soñar, libre para ver las cosas como son,
una voz que es virilidad,
poder ir donde desee,
una palabra, un sí, un no,
componer
o luchar!
Más nunca escribir una línea
sin haberla escuchado en mi corazón.
Recorrer cualquier camino bajo el sol,
bajo las estrellas,
sin pensar que hay una fortuna al llegar al final.
Y con tanta modestia,
decir a mi alma que le bastan las flores,
la hierba, con espinas tal vez,
que crezcan en un jardín que puedas llamar tuyo.
En resumen,
soy demasiado orgulloso para ser un parásito
y si mi inteligencia crece hacia el cielo
como un pino de montaña,
quizá no sea muy alto,
pero estoy solo.
-Solo sí, pero por qué ese empeño en hacer enemigos?
Veo como otras gentes hacen amigos,
en todas partes, como un perro hace amigos.
Y cuando contemplo tanta cortesía canina me digo:
"Aquí viene, gracias al cielo, otro enemigo"
Cyrano de Bergerac
miércoles, marzo 26, 2008
lunes, marzo 24, 2008
miércoles, marzo 19, 2008
jueves, marzo 13, 2008
lunes, marzo 10, 2008
sábado, marzo 08, 2008
FELIZ DÍA DE LA MUJER
8 de Marzo
DÍA DE LA MUJER
2008
...y sin embargo...
¿Por qué suspender los actos del Día de la Mujer por unas elecciones?
¿Qué tiene que ver una cosa con otra?
¿Como siempre segundo plato?
Y ahora encima un arma electoral
¡Manda ovarios!
Felicidades a todas las increibles mujeres con las que comparto mi vida y gracias por hacer a tod@s la existencia más fácil
Os quiero
miércoles, marzo 05, 2008
¡CAROLINA HA LLEGADO AL MUNDO!
lunes, marzo 03, 2008
NUESTRA CASA
I'll light the fire, while you place the flowers
In the vase that you bought today.
Staring at the fire for hours and hours,
While I listen to you play your love songs
All night long for me, only for me.
Our house, is a very, very, very fine house.
With two cats in the yard,
Life used to be so hard,
Now everything is easy 'cause of you.
Come to me now, and rest your head for just five minutes,
Everything is done.
Such a cozy room, the windows are illuminated
By the evening sunshine through them,
Fiery gems for you, only for you.
I'll light the fire, while you place the flowers
In the vase that you bought today.
Crosby, Still, Nash & Young
CARTA A RAJOY

Querido Mariano:
¿Quién me tienta a las nueve treinta? ¿Por qué me rondas? ¿Por qué me buscas si nuestro amor es imposible? ¿Pero es que no ves que mi niña ya ha nacido en España y ya tiene una familia de padres unidos por el amor y no por jueces o curas? ¡Ya tiene una vivienda con su hipoteca de serie! Los padres de mi niña ya tienen trabajo y se ganan la vida dignamente, suspirando, como todos, por esos meses en los que la paga es doble. ¿Recuerdas, Mariano? "Eso es lo mínimo que debemos pedir para todos: una familia, una vivienda y unos padres con trabajo", me susurraste al oído cuando nadie nos veía. Entonces, ¿por qué le voy a decir que sí a quien ofrece lo que ya tengo? A menos, claro, que me subas el suedo del trabajo que ya tengo, me condones la hipoteca de la vivienda en la que ya vivo y me pongas siete ayudas de cámara, dos masajistas y un minibar en la familia que ya hemos fundado. Así, igual podríamos empezar a hablar. Seré yo, y no el presidente del Gobierno, el que procure que mi niña reciba una educación, que será pública, por supuesto, tan buena como la mejor; y será ella misma la que se paseará por todo el mundo sin complejos, porque no me cabe la menor duda y porque, para eso, Mariano, y no te lo tomes a mal, no me haces ninguna falta. ¡No conoces a mi niña, Mariano! Y que sabrá idiomas es incuestionable, porque eso lo garantizamos su madre y yo, la Escuela Oficial de Idiomas y, si hace falta, el 902 20 21 22. Y el gallego será uno de esos idiomas, amigo Mariano, que es un idioma que tú olvidaste en León, pero idioma y declaración de principios, todo a un tiempo. Y mi hija tendrá el título profesional que se cotice en todo el mundo que a ella le dé la gana, "estetisién" o astronauta, labradora o física nuclear. ¿Heraldo de la libertad? ¡Ay! Ya no sé si tanto, con eso tampoco me pones. Te pones tan tontorrón, Mariano... ¿De la tolerancia y de los derechos humanos? La duda ofende, Mariano, ya me gustaría que las niñas mayores de tu partido ya fueran heraldos de esos. Mi hija habrá crecido en libertad si gobierna un Gobierno -perdona, Mariano, me gusta redundar- que no la desampare por ser lesbiana, musulmana o protestante, y las garantías de tus ofertas en ese sentido son más que dudosas, porque vosotros tenéis una concepción de la familia del siglo XVIII, de la Casa de 1906. Y claro que no tendrá miedo a las ideas de los demás, porque la educación se fabrica en casa, Mariano, tú tienes hijos y lo sabes. ¿O acaso la política te mantiene demasiado apartado de tus obligaciones como padre? Y de que habrá aprendido a respetar a todos los que respetan la Ley puedes estar seguro, que tengo muchas horas de periodismo de tribunales y sé cómo se las gastan en los juzgados. No me preocupa que mi hija sienta un "hondo orgullo" por ser española, y si quiere ser francesa o canadiense será su elección. Así que, Mariano, y no te molestes ¿Por qué tendría que votarte? ¿Es que no ves que "prefiero un buen polvo a un rapapolvo y un bombero a un bombardero, crecer a sentar cabeza, prefiero la carne al metal; y las ventanas a las ventanillas? ¿No ves que prefiero el lunar de tu cara a la pinacoteca nacional y la revolucióna las pesadillas, y el tiempo al oro, la vida al sueño, el perro al collar, las nueces al ruido, y al sabio por conocer que a los locos conocidos? ¿Que prefiero querer a poder, palpar, a pisar; ganar a perder, besar a reir, bailar a desfilar, y disfrutar a medir"? [gracias, Joan Manel Serrat, por prestarme tus palabras] ¿No ves, Mariano, que nuestro amor es imposible? ¿Por qué me buscas? Yo votaré el 9 de marzo, Mariano, y te juro que lo haré con todas mis fuerzas. Abraza a tu niña, Mariano, que a la mía ya la abrazo yo.
miércoles, febrero 20, 2008
martes, febrero 12, 2008
lunes, febrero 11, 2008
TE ECHO DE MENOS

Echo de menos
La cama revuelta
Eses zumo de naranjas
Y las revistas abierta
En el espejo
Yo encuentro tu mirada
No hay besos en la ducha
Ni pelos, ni nada
Entre nosotros
Un muro de metacrilato
No nos deja olernos
Ni manosearnos
Y por las noches
Todo es cambio de posturas
Encuentro telarañas
Por las costuras
... lo mismo te echo de menos, lo
mismo,
que antes te echaba de más...
Si tú no te das cuenta de lo que vale
El mundo es una tontería
Si vas dejando que se escape
Lo que más quería
Echo de menos
El crujir de tus tostadas
Sentir por el pasillo
Tu gato que araña
En mi camisa
Llevo tu aroma preso
Y el rojo de tus labios
Por el cuello
Entre nosotros ...
KIKO VENENO
jueves, febrero 07, 2008
miércoles, febrero 06, 2008
martes, febrero 05, 2008
jueves, enero 31, 2008
domingo, enero 27, 2008
miércoles, enero 23, 2008
jueves, enero 17, 2008
O CADELO VAISE DE RUTA
| Sala Mogay | Chantada, Lugo | ||
| 4 Camiños | A Rúa de Valdeorras, Ourense | ||
| Sala The Star | Carral, Coruña | ||
| Micos | Cariño, Coruña | ||
| Fiesta Demoscópica '08 (Sala Capitol) | Santiago, Coruña | ||
| Sala Bumerang | A Pobra do Caramiñal, Coruña | ||
| Manteca Jazz | Vigo, Pontevedra | ||
| Fardela | Vilalba, Lugo | ||
| Auditorio Hernán Naval | Ribadeo | ||
| Sala Garufa | Coruña, Coruña | ||
| Maus Habitos | Oporto | ||
| Pub O Muiño | Cervo, Lugo | ||
| Sala Run Rum | Ferrol, Coruña | ||
| Mardi Gras | Coruña | ||
| Bodega Jazz As Vides | Coruña, Coruña | ||
| Sala El Otro Caimán | Monforte de Lemos, Lugo |
domingo, enero 13, 2008
jueves, enero 03, 2008
UN NARCISO
| | What Flower
|
miércoles, enero 02, 2008
ARTISTA
jueves, diciembre 20, 2007
martes, diciembre 18, 2007
domingo, diciembre 16, 2007
lunes, diciembre 03, 2007
EXISTENCIA
Esto es lo que te da dignidad: toda la existencia te extrañará. Las estrellas, el sol, la luna, los árboles y los pájaros y la tierra, todo el universo sentirá que hay un pequeño lugar vacante que no puede ser llenado por nadie excepto por ti.Esto te da un tremendo gozo, la plenitud de que estás relacionado con la existencia y que la existencia te cuida. Una vez que estás limpio y claro, puedes ver el tremendo amor que desciende sobre ti desde todas las dimensiones.
Osho Tarot Zen
jueves, noviembre 29, 2007
HE FUNDADO PUEBLOS EN TU DULZURA...
FÁBRICA DEL AMOR
Y construí tu rostro.
Con adivinaciones del amor, construía tu rostro
en los lejanos patios de la infancia.
Albañil con vergüenza,
yo me oculté del mundo para tallar tu imagen,
para darte la voz,
para poner dulzura en tu saliva.
Cuántas veces temblé
apenas si cubierto por la luz del verano
mientras te describía por mi sangre.
Pura mía,
estás hecha de cuántas estaciones
y tu gracia desciende como cuántos crepúsculos.
Cuántas de mis jornadas inventaron tus manos.
Qué infinito de besos contra la soledad
hunde tus pasos en el polvo.
Yo te oficié, te recité por los caminos,
escribí todos tus nombres al fondo de mi sombra,
te hice un sitio en mi lecho,
te amé, estela invisible, noche a noche.
Así fue que cantaron los silencios.
Años y años trabajé para hacerte
antes de oír un solo sonido de tu alma.
JUAN GELMAN
Premio Cervantes 2008
martes, noviembre 27, 2007
domingo, noviembre 25, 2007
miércoles, noviembre 21, 2007
LABREGOS e LABREGAS
(...) Eu sinto unha entrañable piedade polas vidas humildes dos nosos aldeáns. Eu non daría acougo ó meu corpo nin ó meu pensamento astra facer que as xentes das vilas se puxeran a carón dos nosos paisanos, co corazón aberto todo el ás necesidades e ós remedios que precisan. Dóeme a alma cada vez que os vexo como viven en tantos desamparos e abandono. E logo ¡mesmo parece imposible! Inda hai quen os toma como obxecto de bulra e non sabe ver neles máis que a parte que reflexa a súa incultura e maila triste vida que levan. (...)Prólogo “As Abellas de Ouro”
Xosé Lesta Meis
miércoles, noviembre 14, 2007
¿CESE TEMPORAL DE LA CONVIVENCIA?

A mi me hubiera gustado verle a Elena y a Marichalar de Príncipes de Asturias. Quizás, por no serlo, ahora se separan. No tienen un objetivo en la vida y eso de cortar cintas debe ser muy cansado. ¿Los excomulgará Monseñor Rouco Varela? ¿Nos devolverán los gastos de la boda con 1.300 invitados y 22 Casa Reales? ¿Si les hacen caricaturas deberán pagar los humoristas 3.000 euros del ala? Los gastos del divorcio ¿quien los pagará? ¿Quien va a mantener a Marichalar?
Termina pues una historia de amor o interés, ¡vaya usted a saber! de esta manera: “Los Duques de Lugo han decidido un cese temporal de su convivencia”. Es una nota digna del NODO. ¡Que orfebrería lingüística para decir que una hija del rey ya no le gusta el pelma de su marido! Pero es así. Ellos no tienen hijos. Tienen príncipes.
Y los cursis de Madrid siguen arrodillándose y haciendo genuflexiones. ¡Que país Miquelarena!




























